Pin It

W poprzednim artykule opisałem ogólną charakterystykę, oraz wady i zalety treningu bezstrzałowego. Tym razem przedstawię podstawowe ćwiczenia. Ćwiczenia takie jak "ściana" czy "trzymania" powinny znaleźć się w programie  każdego strzelca bez względu na poziom umiejętności.

 

ŚCIANA

Ściana to ćwiczenie, które będzie rozwijało umiejętności każdego strzelca, bez względu na to, czy jest to sportowiec czy funkcjonariusz na co dzień posługujący się bronią. Uczy szybkiej pracy na języku spustowym bez jednoczesnego naruszenia obrazu zgranych przyrządów celowniczych. Opracował je Georg Harris z SIGARMS Academy. 

Do jego wykonania nie potrzeba żadnej tarczy. Wystarczy ściana ? biała lub pomalowana na jasny kolor. Ważne, aby nie było na niej niczego, co może skupiać uwagę ćwiczącego. Po prostu jednorodna powierzchnia. 

Po załadowaniu zbijaka trenujący powinien stanąć w postawie strzeleckiej w takiej odległości, aby lufa pistoletu znalazła się około 10-15 centymetrów od ściany. Ma mieć wzrok skupiony na muszce. Ćwiczący kontroluje ułożenie muszki w szczerbinie poprzez ilość wolnej przestrzeni (światła) widoczną po obu stronach muszki (szczerbina będzie nieostra). Następnie musi ściągnąć język spustowy bez naruszania zgranego obrazu przyrządów celowniczych.

Początkowo może się zdarzyć, że pistolet będzie poruszał się na tle ściany, jednak ważne jest, aby muszka i szczerbinka pozostawały zgrane i pracowały jako zestaw, a nie niezależne elementy. Z czasem, gdy poprawi się statyka, ruchy broni będą coraz mniej zauważalne.

Celem ćwiczenia jest dokładna obserwacja przyrządów celowniczych w trakcie strzelania. Ruch muszki w szczerbinie w trakcie ściągania języka lub zaraz po tym, gdy pada strzał jest błędem. Strzelec, ze względu na brak celu, szybko może sam zauważyć i skorygować swoje pomyłki.

Ćwiczenie można wykonywać trzymając pistolet oburącz, jak i jedynie samą prawą lub lewą ręką. Celem jest wykonanie przynajmniej 10 prawidłowych powtórzeń pod rząd.

Jeżeli strzelec wykorzystuje broń z mechanizmem SA/DA, powinien wykonać taką samą liczbę powtórzeń z napiętego, a później ze zwolnionego kurka. Jeżeli ktoś trenuje z pistoletem wyposażonym w mechanizm bijnikowy, to musi po każdym powtórzeniu przeładować pistolet lub cofnąć zamek na tyle, aby ponownie napiąć iglicę. W przypadku posługiwania się pistoletem z kurkiem zewnętrznym działającym bez samonapinania (Colt M1911A1 i podobne konstrukcje działające w trybie SAO), po każdym powtórzeniu należy ponownie odciągnąć kurek.

W miarę nabierania wprawy, ćwiczący będzie w stanie na żądanie szybko ściągać spust bez naruszania obrazu zgranych przyrządów celowniczych. Opanowanie tej techniki jest kluczem do celnego dynamicznego strzelania, w którym zawodzą techniki rodem ze strzelectwa precyzyjnego, polegające na takim ściąganiu języka spustowego, aby strzał nas zaskoczył.

 
SZYBKA ŚCIANA

Istnieje wiele wariacji tego ćwiczenia. Wszystkie mają na celu naukę szybkiego zgrywania przyrządów celowniczych i szybkie ściąganie języka spustowego bez naruszania położenia muszki i szczerbinki. Tym co odróżnia te ćwiczenia od oryginalnej ściany jest wprowadzenie limitu czasowego.  Czas mierzy się za pomocą timera IPSC lub aplikacji z funkcją PAR.

Pierwszy wariant: ćwiczący stoi w postawie strzeleckiej z przyrządami zgranymi na tle ściany i dotyka języka spustowego (bez wybranego "luzu"). Na sygnał timera jak najszybciej ściąga spust, zwracając uwagę na to, aby nie poruszyć muszki w szczerbinie. Tutaj stoper zostaje wykorzystany tylko jako sygnał startowy. Bardzo wprawni strzelcy mogą starać się, aby poprawnie wykonać całe powtórzenie, nim sygnał startowy wybrzmi do końca. Dla większości timerów jest to od 0,2 do 0,3 sekundy, więc wyzwanie jest naprawdę duże.

Drugi wariant: strzelec staje w postawie wysokiej gotowości, trzymając broń blisko ciała. Na sygnał timera wyprowadza pistolet w stronę ściany zgrywając przyrządy celownicze. Kiedy tylko nastąpi wstępne zestrojenie muszki i szczerbiny rozpoczyna ściąganie języka spustowego. Strzał powinien paść w chwilę po tym, gdy ręce znajdą się w pozycji, jaką ćwiczący wykorzystuje podczas strzelania. Powinno się dążyć, aby wykonać to docelowo w czasie 0,5 sekundy.

Trzeci wariant: jest bardzo podobny do drugiego, ale broń znajduje się w kaburze. Na sygnał timera ćwiczący dobywa pistolet, zgrywa przyrządy i oddaje strzał na sucho. Dla doświadczonych strzelców celem jest poprawne wykonanie tego ćwiczenia w czasie 1,2 sekundy. Ćwiczący korzystający z kabur z dodatkowymi zabezpieczeniami lub trenujący dobywanie broni z ukrycia powinni dodać 0,2-0,3 sekundy do podanego czasu docelowego.

Uwaga: podane powyżej przedziały czasowe dotyczą bardzo zaawansowanych strzelców. Ćwiczący powinien na początek ustalić własne limity i w miarę opanowania prawidłowej techniki stopniowo je zmniejszać.

 

POJEDYNCZY CEL

W tym ćwiczeniu należy ustawić cel w takiej odległości, aby jego skala odwzorowywała położenie pełnowymiarowej tarczy IPSC/IDPA na dystansie 7-10 metrów.

Pierwsze ćwiczenie: strzelec stoi w postawie strzeleckiej z bronią skierowaną pod kątem 45 stopni w dół. Pistolet trzymany jest oburącz. Na sygnał startowy unosi broń oddając pojedynczy strzał. Docelowy przedział czasowy to 0,5 sekundy.

Drugie ćwiczenie: strzelec staje w postawie wysokiej gotowości, trzymając broń blisko ciała. Na sygnał timera wyprowadza broń w stronę celu zgrywając przyrządy celownicze. Kiedy tylko nastąpi wstępne zgranie muszki i szczerbiny rozpoczyna ściąganie języka spustowego. Strzał powinien paść w chwilę po tym, gdy jego ręce znajdą się w pozycji, jaką ćwiczący wykorzystuje podczas strzelania. Powinno się dążyć, aby wykonać to docelowo w czasie 0,5 sekundy.

Trzecie ćwiczenie: strzelec stoi w postawie swobodnej. Na sygnał dobywa broń z kabury i kieruje w stronę celu, zgrywając przyrządy celownicze bez oddawania strzału. Docelowy przedział czasowy dla zaawansowanych to około 0,7 sekundy. Należy dodać 0,2-0,3 sekundy, jeżeli ćwiczący korzysta się z kabur z zabezpieczeniami lub dobywa broń spod ubrania. Dobry przedział czasowy dla początkujących strzelców to około 1,5 sekundy.

Czwarte ćwiczenie: strzelec stoi w postawie z bronią trzymaną oburącz i przyrządami zgranymi na celu. Na sygnał wykonuje szybką wymianę magazynka i ponownie zgrywa muszkę i szczerbinkę na celu bez oddawania strzału. Początkujący powinni ustawić czas na około 2,5 sekundy. Dla zaawansowanych docelowy przedział czasowy to sekunda.

 

STATYKA

W tym przypadku należy ustawić cel w taki sposób, aby jego skala odwzorowywała położenie pełnowymiarowej tarczy TS-2 lub IPSC/IDPA na dystansie 25 metrów. Ćwiczący staje w postawie strzeleckiej z pistoletem skierowanym pod kątem 45 stopni w dół. Na sygnał unosi broń, zgrywając przyrządy celownicze na tarczy. Palec nie dotyka języka spustowego. Strzelec powinien skupić się jedynie na utrzymaniu zestrojonej muszki i szczerbinki w celu. Na sygnał, strzelec opuszcza pistolet do kąta 45 stopni w dół. Po kolejnym dźwięku stopera podnosi go ponownie do kolejnego powtórzenia. 

Do tego ćwiczenia najlepiej wykorzystać stoper z funkcją treningu interwałowego. Dla osób chcących korzystać z urządzeń z systemem Android można polecić darmową aplikację Impetus Interval Timer. Pozwala na ustawienie własnego treningu i jest intuicyjna w obsłudze.

Należy zacząć od około 30 sekund pracy i 15 sekund przerwy. W zależności od kondycji i wytrzymałości, program powinien zawierać od 10 do 20 powtórzeń. Wraz z postępem można zwiększać czas treningu do 45 sekund, pozostawiając jednak 15 sekund przerwy. Nie należy jednak przekraczać 60 sekund.

To samo ćwiczenie można wykonywać trzymając broń oburącz, jak i trenując każdą rękę oddzielnie. W celu uniknięcia przetrenowania, szczególnie w okresie początkowym, nie powinno się go  wykonywać częściej, niż 2 razy w tygodniu.

Dla odpoczynku i pełnego rozluźnienia mięśni można w początkowym okresie treningów ustawić krzesło i na jego oparciu wspierać pistolet w czasie przerw. Podczas wykonywania ćwiczenia broń powinna być trzymana tak samo silnie, jak w czasie strzelania z wykorzystaniem ostrej amunicji w celu właściwej kontroli odrzutu.

Ważne, aby pistolet był obciążony tak samo, jak podczas zawodów. Można to uzyskać ładując do magazynka atrapy amunicji. Początkujący strzelcy, nie mający jeszcze własnej broni, mogą wykonać ćwiczenie wykorzystując kilogramowy odważnik lub litrową butelkę z wodą.

 
TRZYMANIA

Nikomu nie trzeba tłumaczyć, jak ważną dla strzelców jest siła dłoni i przedramion. Chodzi zarówno o maksymalny zacisk dłoni, jak i wytrzymałość siłową. Poniższy trening łączy oba te zagadnienia, więc jest idealny dla strzelców uprawiających dyscypliny dynamiczne. Pomimo, że zawiera elementy poprzednich ćwiczeń, to jednak ich nie zastępuje. Różni się znacząco od treningu statyki i powinien być osobną częścią szkolenia.

Do wykonania ćwiczenia potrzebna będzie jednorodna ściana, na tle której ćwiczący będzie mógł kontrolować obraz zgranych przyrządów celowniczych. Wykorzystywany będzie także stoper lub aplikacja do treningów interwałowych.

Strzelec staje na tle ściany w postawie strzeleckiej. Ma trzymać pistolet najmocniej jak potrafi, zaciskając prawidłowo ułożone dłonie na chwycie pistoletowym. Ważne, aby położenie głowy, dłoni, przedramion, rąk i całego ciała było identyczne jak podczas strzelania. W czasie ćwiczenia obraz przyrządów celowniczych będzie drżał, jednak muszka ze szczerbiną powinny pozostać zgrane. 

Po minucie trzymania powinna nastąpić dwuminutowa przerwa. Należy odłożyć pistolet i rozluźnić ręce i dłonie, aby krew swobodnie dopłynęła do palców. Na sygnał końca przerwy ma nastąpić kolejne powtórzenie. W zależności od możliwości, należy wykonać ich od 6 do 10. Każde powtórzenie powinno trwać minutę, z dwuminutową przerwą pomiędzy ćwiczeniami. Ponieważ jest to ćwiczenie bardzo wyczerpujące, powinno być wykonywane na zakończenie treningu bezstrzałowego.

Z czasem wzrośnie siła maksymalna zacisku dłoni i wytrzymałość siłowa. Wówczas strzelec będzie mógł znacznie lepiej kontrolować pistolet podczas strzelań dynamicznych. Broń powinna być trzymana z 80% siły, tak aby nie występowało zjawisko drżenia przyrządów. Dzięki ćwiczeniu to osiemdziesiąt procent będzie znacznie silniejsze niż dotychczasowe 100%. 

Początkujący mogą zacząć od 30 sekund trzymań i 2 minut przerw w 6-8 seriach. Nastepnie, wraz ze wzrostem siły i wytrzymałości, należy zwiększyć czas trzymania do 45 sekund. Przerwa pomiędzy kolejnymi powtórzeniami każdorazowo powinna wynosić 2 minuty.

Uwaga: Bez względu na poziom zaawansowania nie powinno się przkraczać 60s w czasie trzymania. Można za to zwiększyć ilość powtórzeń w serii.

Pin It