Pin It

W strzelectwie praktyczno-obronnym, podobnie jak w strzelectwie dynamicznym, chodzi o zachowanie równowagi pomiędzy szybkością a precyzją. Chcąc skutecznie się obronić, musisz być szybki ale jednocześnie wystarczająco precyzyjny aby trafić cel.

Na początku strzelec uczy się oddawania możliwie najbardziej precyzyjnych strzałów. Jak wiadomo, bardzo upraszczając, wszystkie zasady strzelectwa możemy sprowadzić do dwóch:

1. Zgrać przyrządy celownicze z celem

2 Nie naruszyć tego zgrania podczas ściągania języka spustowego

Do precyzyjnego strzelania zgrywamy przyrządy celownicze używając tzw. twardego skupienia. Jako że nasze oko działa podobnie do obiektywu aparatu czy kamery, nie jesteśmy w stanie skupić ostrości naszego wzroku na kilku obiektach w różnych odległościach. W przypadku pistoletu te obiekty są aż trzy - muszka, szczerbina i  cel. W wypadku twardego skupienia podczas strzelania precyzyjnego wzrok powinien być skupiony na muszce. Ułożenie muszki w szczerbinie kontrolujemy poprzez ilość światła po ou stronach muszki. Cel powinien pozostać rozmazany. 

Większość pistoletów jest ustawiona fabrycznie pod cel lub w cel (czarne pole pistoletowej tarczy sportowej TS2) dla dystansu 25 metrów, przy czym pod cel zazwyczaj ustawiane są fabrycznie typowo sportowe pistolety do strzelań precyzyjnych. Pistolety stosowane do strzelań dynamicznych, a także bojowe ustawia się tak, aby na dystansie 25 metrów punkt celowania był punktem trafienia.

Większość pistoletów posiada spusty dwuoporowe ? to znaczy, że przed oddaniem strzału możemy wybrać ?luz? (pierwszy niewielki opór języka) do wyczuwalnego wyraźnego oporu, a następnie płynnie zwiększając dalej nacisk następuje zadziałanie mechanizmu spustowego i pada strzał.

Jeżeli chcemy w miarę szybko oddać precyzyjnie kilka kolejnych strzałów możemy wykorzystać technikę resetowania mechanizmu spustowego.

 

TECHNIKA RESETOWANIA JĘZYKA SPUSTOWEGO PRZY STRZELANIU PRECYZYJNYM

1. Zgrywamy przyrządy celownicze z celem. Wzrok skupiony na muszce. Wybieramy ?luz? na języku spustowym do wyczuwalnego oporu. 

2. Zwiększamy nacisk na język spustowy i pada strzał.

3. Zamiast odpuszczać przytrzymujemy palec na języku sustowym wiśniętym do oporu ? w czasie gdy pistolet wykonuje cykl przeładowania

4. Ponownie zgrywamy przyrządy celownicze

5. Powoli odpuszczamy nacisk na język spustowy, pozwalając mu częściowo wrócić do przodu. W pewnym momencie usłyszymy charakterystyczne kliknięcie. Jest ono także bardzo dobrze wyczuwalne pod palcem na języku spustowym 

6. Ponownie wybieramy język spustowy do wyraźnego oporu. 

7. Ponownie ściągamy język spustowy. Pada kolejny strzał?

Pozwalając językowi spustowemu na jedynie częściowy powrót w przednie położenie, możemy znacznie szybciej oddać kolejne precyzyjne strzały. Dodatkowo, mając stale kontakt palca z językiem spustowym, mamy pewność że ściągamy język dokladnie tą samą częścią opuszka.

Po zaskoczeniu mechanizmu spustowego w czasie jego odpuszczania w technice resetowania, do wybrania będzie pewen luz, tak jak w przypadku ściągnia go od początku. To jak duży będzie zakres tego ruchu, zależy od budowy wewnętrznej mechanizmu spustowego konkretnego modelu broni. W wypadku pistoletów takich jak GLOCK, z systemem safe action, który tak naprawdę jest odmianą DAO (double action only), wyczuwalny luz będzie niewielki. Podobnie sprawa będzie się miała w przypadku typowo sportowego pistoletu z mechanizmem spustowym podówjnego działania SA/DA. Bardzo dobrym przykładem jest rewelacyjny mechanizm spustowy SRT (short reset trigger) montowany w niektórych sportowych pistoletach firmy SIG SAUER. Natomiast zupełnie inaczej będzie w wypadku typowo bojowego pistoletu z mechanizmem spustowym podwójnego działania SA/DA oraz samoczynną blokadą iglicy ? takiego jak na przykład HK USP. W tym ostatnim, po ponownym uzbrojeniu się mechanizmu spustowego, będziemy mieli do czynienia z wyraźnym ruchem jałowym języka spustowego przed wyczuciem wyraźnego oporu.

Wykonanie wszystkich powyższych czynności we właściwy sposób, daje rezultat w postaci pewnego celnego strzału. Problem polega na tym, że wykorzystując te techniki, będziemy zdecydowanie za wolni strzelając do celu na dystansie trzech czy pięciu metrów. Chodzi o to, żeby wykorzystać alternatywne metody celowania i pracy na języku spustowym,  w zależności od jego wielkości i odległości do niego - czyli ?trudności? celu.

 

3-5-7

Taki podstawowy system ilustruje jedno z ćwiczeń strzeleckich o nazwie 3-5-7. W ćwiczeniu tym wykorzystuje się trzy cele (figury IDPA),  będące odpowiednio w odległości 3, 5 i 7 metrów od strzelającego. Odległość pomiędzy celami to około 1 metr. Na sygnał timera ISPC strzalający ma za zadanie dobyć przeładowaną wcześniej broń z kabury i oddać kolejno: dwa strzały w srefę A celu nr 1 znajdującego się w odległości 3 metrów, następnie dwa strzały w strefę A celu nr 2 znajdującego się w odległości 5 metrów od strzelającego i jeden strzał w głowę celu nr 3 oddalonego od strzelającego o 7 metrów. 

Aby właściwie ? to znaczy odpowiednio szybko i jednocześnie celnie - ostrzelać wskazane cele, należy zróżnicować sposób pracy na języku spustowym  i celowania dla każdego z nich.

 

CELOWANIE SYLWETKOWE 

Przy pierwszym celu znajdującym się w odległości 3 metrów można wykorzystać celowanie sylwetkowe. Wzrok pozostaje od poczatku skupiony na celu. Zamiast szukać przyrządów celowniczych, wystarczy zobaczyć sylwetkę tyłu zamka pistoletu. Bardzo wyraźnie widać to przy wykorzystaniu pistoletu GLOCK, którego zamek z tyłu ma kształt prawie- prostokąta. Jeżeli pistolet nie będzie skierowany równo na cel, oprócz ?prostokąta? będzie widoczna górna lub któraś z bocznych powierzchni zamka. Aby upewnić się, że na pewno nie korzystamy z przyrządów celowniczych, można je na czas treningu zakleić taśmą malarską.

Na tym dystansie nie potrzebujemy precyzyjnej metody ściągania języka spustowego aby pozostać w polu A tarczy. Przy odrobinie wprawy można ściągać język spustowy podczas kolejnych strzałów najszybciej jak pozwala palec, dalej będąc wystarczająco precyzyjnym.

Technika taka nosi z języka angielskiego nazwę ?trigger slap?. Ruch palca podobny jest do ruchu tłoka w maszynie parowej. Po ściągnięciu języka spustowego palec wędruje zupełnie do przodu, odrywając się od niego, aż do momentu, kiedy oprze się o przednią, wewnętrzną część kabłąka. Następnie ściąga się jezyk spustowy jednym płynnym ruchem, pokonując jednocześnie, bez zatrzymania, pierwszy i drugi jego opór.

 

MIĘKKIE SKUPIENIE 

Odmiennej technikiwymaga dystans 5 metrów. Używa się w tym wypadku tzw. miekkiego skupienia. Wzrok strzelca pozostaje skupiony na celu, na tle którego widzi on nieostry obraz zgrubnie zgranych przyrządów celowniczych.

Technika pracy na języku spustowym zastosowana dla dystansu 3 metrów byłaby zbyt mało precyzyjna. Są wparawdzie strzelcy, którzy używają jej z dużym powodzeniem nawet na większysch dystansach, ale wymaga to długiej, ukierunkowanej pracy i działa bardzo dobrze jedynie z pistoletami o sportowym mechaniźmie spustowym o niewielkim oporze i krótkiej drodze języka.

Tradycyjna technika resetu języka spustowego opisana na wstępie, będzie natomiast stanowczo za wolna.  Można za to użyć jej modyfikacji, resetując mechanizm sustowy broni i wybierając luz do wyraźnego oporu podczas wykonania cylku przeładowania broni, zamiast czekać na jego zakończenie. Dzięki temu, kiedy tylko pistolet zakończy cykl przeładowania i ponownie zobaczymy obraz zgranych zgrubnie, nieostrych przyrządów celowniczych na tle celu, możemy oddać kolejny strzał. Nauka takiej pracy wymaga pewnego okresu treningu. Początkowo pewnie nie raz zdarzy się, że strzał padnie zanim przyrządy wrócą na cel. Aby po odpuszczeniu języka spustowego ponownie wybrać luz do wyraźnego oporu bez zrywania języka spustowego i oddawania niekontrolowanego strzału, należy całkowicie rozluźnić mięśnie kierujące palcem wskazującym ręki strzelającej. Dobre wyniki daje także trening bezstrzałowy, w trakcie którego należy nauczyć się szybko wybierać pierwszy opór języka spustowego do wyczuwalnego wyraźnego oporu bez oddawnia strzału.

 

GŁOWA NA DYSTANSIE 7 METRÓW

W wypadku znacznie mniejszego, a przez to trudniejszego celu jakim jest głowa na systansie 7 metrów, należy zastosować połączenie technik opisanych na początku - czyli celowanie z wykorzystaniem twardego skupienia, kiedy wzrok skupiamy na muszce, oraz dokładne wybranie ?luzu? do wyczuwalnego wyraźnego oporu i oddanie strzału dopiero po potwierdzeniu właściwego zgrania przyrządów celowniczych.

Oczywiście, przy oddawaniu kilku strzalów do takiego celu, kolejne strzały można oddawać wykorzystując tracycyjną lub zmodyfikowaną technikę resetowania języka spustowgo -  w zależności od umiejętności trzelającego.

Pozyższy schemat przedstawiony na przykładzie prostego ćwiczenia strzeleckiego 3-5-7, to jedynie jeden z wielu systemów strzeleckich, jakie można stworzyć. Zmienne warunki (oświetlenie, ruch celu lub strzelca), poziom wyszkolenia, rodzaj broni, mogą znacząco wpływać na wskazane odległości, przy których będzie można zastosować powyższe techniki. Początkujący mogą spróbować zaadaptować powyższy schemat, lub tylko niektóre jego elementy. Osobiście bardzo rzadko korzystam z techniki celowania sylwetkowego. Znacznie lepsze wyniki uzyskuję stosując na przemian miękkie i twarde skupienie.

Pin It